Leer› Libro 2› Iblís responde de nuevo a Mu'awiya› Verso 2681
M2:2681 — گرگ از آهو چو زاید کودکی / هست در گرگیش و آهویی شکی
M2:2681
Significado · به زبانِ تو — Tu idioma · AI
این بیت مثالی است برای نشان دادن اینکه وقتی ماهیت درونی کسی مبهم و آمیخته از خیر و شر است، باید او را آزمود تا حقیقتش آشکار شود.
این بیت در میانه‌ی گفتگوی معاویه و ابلیس آمده است. ابلیس در اینجا نقش خود را نه آفریننده‌ی شر، بلکه «آزمونگر» و «آشکارکننده‌ی حقیقت» معرفی می‌کند. او توضیح می‌دهد که همان‌طور که یک صراف، سکه‌ی اصل را از تقلبی تشخیص می‌دهد، او نیز با وسوسه‌های خود (که در ابیات قبل به «علف» تشبیه شده) ماهیت واقعی انسان‌ها را نمایان می‌سازد.
مولانا برای روشن کردن این مفهوم، از یک مثال خیالی و قدرتمند استفاده می‌کند: اگر گرگ (نماد درندگی و شر) و آهو (نماد لطافت و خیر) فرزندی دورگه به دنیا آورند، در ظاهر نمی‌توان به طور قطع گفت که این موجود به کدام یک از والدین خود گرایش دارد. آیا طبیعت گرگ‌صفت بر او غلبه خواهد کرد یا خوی آهومسلک؟ این «شک» و ابهام، وضعیت انسانی را نشان می‌دهد که استعداد خیر و شر را توأمان در خود دارد.
این بیت، مقدمه‌ای است برای بیت بعدی که راه حل این تردید را بیان می‌کند: باید این موجود را در موقعیت انتخاب قرار داد. با عرضه کردن «استخوان» (نماد غذای گرگ و نفسانیات) و «گیاه» (نماد غذای آهو و معنویات)، تمایل باطنی او آشکار می‌شود. بنابراین، نقش ابلیس و وسوسه‌های دنیوی، فراهم آوردن همین موقعیت آزمون است تا هر کس نشان دهد که جوهر حقیقی‌اش چیست.
- چو
- وقتی که، هنگامی که
- زاید
- بزاید، به دنیا بیاورد
- شکی
- شکی، تردیدی
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.