Leer› Libro 5› Interpretación de 'Toma cuatro pájaros y átalos a ti'› Verso 60
M5:60 — از نُبی بشنو که شیطان در وعید / می‌کند تهدیدت از فقر شدید
M5:60
Significado · به زبانِ تو — Tu idioma · AI
Este verso cita una enseñanza profética que advierte que una de las principales tácticas de Satán es infundir en ti el miedo a la pobreza para hacerte actuar con prisa y desesperación.
Rumi sitúa este verso dentro de una comparación entre la calma del creyente y la prisa del incrédulo. La paciencia y la compostura (taʾannī) son un reflejo de la naturaleza de Dios, el Misericordioso (Raḥmān), mientras que la prisa y la ansiedad provienen de la instigación de Satán (Shayṭān).
El verso anterior (M5:59) establece que Satán asusta a la persona con la pobreza para «romperle el lomo al camello de la paciencia». Este verso, el 60, refuerza esa idea dándole la autoridad de una enseñanza profética. Rumi se refiere directamente a la aleya coránica 2:268: «Satán os amenaza con la pobreza y os ordena la abominación». Al decir «Escucha del Profeta» (az nabī bishnaw), Rumi enmarca esta verdad coránica como una advertencia directa y personal para el buscador espiritual.
El punto central es psicológico y espiritual: el miedo a la escasez material es el arma principal del diablo para socavar la fe. Este miedo provoca que la persona actúe de manera egoísta, apresurada y sin dignidad, como se describe en los versos siguientes, perdiendo así tanto la nobleza mundana como la recompensa espiritual.
- نُبی
- Un profeta. En este contexto, se refiere específicamente al Profeta Mahoma, ya que el verso parafrasea una aleya del Corán.
- وعید
- Una amenaza; una promesa de mal o castigo. Aquí se refiere a las siniestras promesas con las que Satán tienta a la humanidad.
- فقر شدید
- Pobreza extrema, indigencia severa. La frase subraya la intensidad del miedo que Satán intenta provocar.
این بیت به کلام پیامبر یا قرآن استناد می‌کند تا بگوید که اصلی‌ترین ابزار شیطان برای گمراه کردن انسان، ترساندن او از فقر و نداری است.
مولانا در این بخش، تفاوت میان آرامش و طمأنینه‌ی مؤمنانه و عجله و اضطراب شیطانی را شرح می‌دهد. بیت قبل توضیح داد که «تأنّی» و درنگ از صفات رحمانی و «شتاب» از وسوسه‌های شیطانی است. شیطان برای آنکه انسان را به عجله، حرص، و کارهای ناشایست وادارد، او را از آینده و به‌خصوص از «فقر» می‌ترساند.
این بیت مستقیماً به آیه‌ی ۲۶۸ سوره‌ی بقره اشاره دارد: «الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ...» (شیطان شما را از تنگدستی بیم می‌دهد). مولانا با عبارت «از نبی بشنو»، این حقیقت قرآنی را در قالب کلامی پیامبرگونه بیان می‌کند تا بر سندیت و اهمیت آن تأکید کند. پیام اصلی این است که ترس از فقر، ریشه‌ی بسیاری از گناهان و رفتارهای نادرست مانند بی‌مروتی، بی‌صبری و شتاب‌زدگی است. کسی که به وعده‌ی الهی مبنی بر رزق و فضل او ایمان دارد، در دام این تهدید شیطانی نمی‌افتد و با آرامش و صبر عمل می‌کند.
- نُبی
- پیامبر، نبی
- وعید
- وعده‌ی بد، تهدید به عذاب یا شر
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.