Leer› Libro 5› Sobre el motivo del dicho de Mustafa (la paz y bendiciones sean con él): "El incrédulo come con siete intestinos y el creyente come con uno"› Verso 73
M5:73 — هر یکی یاری یکی مهمان گزید / در میان، یک زَفت بود و بی‌ندید
M5:73
Significado · به زبانِ تو — Tu idioma · AI
Cada uno de los compañeros del Profeta eligió a un huésped para llevarlo a su casa, pero nadie escogió a un hombre que era particularmente grande y de apariencia tosca.
Este verso inicia una anécdota que ilustra el hadiz: «El creyente come con un solo intestino, mientras que el infiel come con siete». Un grupo de beduinos llega a Medina buscando hospitalidad, y el Profeta Muhammad pide a sus compañeros (ṣaḥāba) que cada uno acoja a un huésped.
El verso describe la escena de la elección. Los compañeros eligen a sus invitados, pero un hombre es sistemáticamente ignorado. Rumi lo describe con dos adjetivos clave: zaft (زفت), que significa corpulento, tosco o grueso, y bī-nadīd (بی‌ندید), que literalmente significa «sin igual» o «nunca visto», sugiriendo una apariencia tan imponente o desagradable que nadie se le acerca. Es el invitado que nadie quiere.
Este rechazo prepara el escenario para la acción del Profeta. Mientras los demás actúan según sus preferencias y juicios superficiales, el Profeta acogerá al que ha sido dejado atrás por todos. El hombre corpulento representa el alma no refinada, dominada por sus apetitos más básicos (los «siete intestinos»), una carga que solo la compasión profética está dispuesta a asumir y transformar.
- زَفت
- Adjetivo persa que significa corpulento, grueso, tosco o rudo. Describe la apariencia física imponente del beduino.
- بی‌ندید
- Literalmente «sin par» o «nunca visto». Se usa para describir a alguien o algo extraordinario, ya sea por su grandeza o, como en este caso, por su apariencia llamativa y poco atractiva, que hace que todos lo eviten.
یاران پیامبر هر کدام یکی از مهمانان تازه‌رسیده را به خانه بردند، اما یک نفر که هیکلی درشت و ظاهری نامطلوب داشت، انتخاب نشد و تنها ماند.
این بیت، صحنه‌ی آغازین داستانی است که مولانا برای شرح حدیث «کافر در هفت روده می‌خورد و مؤمن در یک روده» نقل می‌کند. گروهی از مسافران فقیر به مسجد پیامبر پناه آورده‌اند و پیامبر از یارانش می‌خواهد تا هر یک، یکی از آنان را مهمان کنند.
یاران با اشتیاق این کار را انجام می‌دهند، اما انتخاب‌هایشان بر اساس ظاهر و پسند شخصی است. در این میان، مردی که مولانا او را «زَفت» و «بی‌نَدید» توصیف می‌کند، یعنی درشت‌هیکل، زمخت و از نظر ظاهر ناپسند، از سوی همه نادیده گرفته می‌شود. این انتخاب‌گری یاران، هرچند از روی خیرخواهی است، اما هنوز رنگی از قضاوت‌های دنیوی و ظاهربینی دارد. در واقع، این مرد آزمونی برای جمع است؛ کسی که ظاهرش دافعه دارد و کسی حاضر به پذیرایی از او نیست. همین تنها ماندن اوست که زمینه را برای نقش‌آفرینی شخص پیامبر (ص) فراهم می‌آورد تا او را به خانه ببرد و درسی بزرگ‌تر به یاران و خوانندگان بیاموزد.
- زَفت
- درشت‌هیکل، ستبر، زمخت
- بی‌ندید
- ناپسند، زشت‌رو، کسی که دیدنش خوشایند نیست
- گزید
- انتخاب کرد، برگزید
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.