Leer› Libro 6› Los hijos del Sultán, en virtud de que 'el hombre es codicioso de lo que se le prohíbe', ignoraron todos los consejos y amonestaciones de su padre y fueron a la fortaleza prohibida, cayendo en el pozo de la aflicción. Sus almas reprochadoras les decían: '¿No os llegó un amonestador?' Ellos decían, llorando y arrepentidos: 'Si hubiéramos escuchado o comprendido, no estaríamos entre los compañeros del Infierno'.› Verso 3701

M6:3701 — آمدند از رغم عقل پندتوز / در شب تاریک بر گشته ز روز

آمدند از رغم عقل پندتوزدر شب تاریک بر گشته ز روز
✦ Renderizar este beyt en Español

M6:3701

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — de sus conferencias grabadas sobre el Masnavi

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: آنان، برخلافِ عقلِ پندده، در شبی تاریک گام نهادند که از روشنایی روز بازگشته بود. معنا: این بیت به کسانی اشاره دارد که با سرپیچی از عقلِ نصیحت‌گو، در تاریکی جهل و هوس فرو می‌روند و از راه راست منحرف می‌شوند.

شرح

مولانا در این بیت از کسانی سخن می‌گوید که از مسیر روشن خرد و عقلانیت منحرف شده‌اند و راه تاریکی را برگزیده‌اند. «عقل پندتوز» در اینجا همان عقل ناصح و راهنماست که پیوسته آدمی را به سوی صلاح و حقیقت دعوت می‌کند؛ عقلی که نه تنها می‌اندیشد، بلکه پند می‌دهد و مسیر درست را نشان می‌دهد. واژهٔ «رغم» نیز به معنای علیرغم، باوجود یا برخلاف است که نشان‌دهندهٔ نوعی تمرد و سرپیچی از این راهنمای درونی است.

من گمان می‌کنم که تعبیر «شب تاریک برگشته ز روز» یک تصویرسازی استعاری عمیق است. اینجا شب تاریک، به معنای ظلمت عقلانی و نادانی است، نه صرفاً تاریکی فیزیکی. این افراد پشت به «روز» کرده‌اند؛ روزی که نماد نور عقل، بصیرت و معرفت است. یعنی خردشان تعطیل شده، هوس و تمایلات نفسانی‌شان برانگیخته شده و نور عقل دیگر راهشان را روشن نمی‌کند. این وضعیتی است که در آن آدمیان، آگاهانه چشم بر حقایق می‌بندند و خود را در ظلمت جهل و شهوت فرو می‌برند.

این بیت، در چارچوب داستانی بزرگتر در مثنوی می‌آید که از گروهی سخن می‌گوید که به قلعه‌ای موسوم به «ذات الصور» (قلعهٔ پُرصورت) می‌روند. این قلعه، همان‌طور که در شرح‌های دیگر هم گفته‌ام، اشاره به عالم خیال منفصل در فلسفهٔ سهروردی دارد؛ عالمی میان عالم طبیعت و ماورای طبیعت، که پُر از صور و نقش و نگار است، اما فاقد ماده است. ورود به چنین قلعه‌ای، آن هم «از رغم عقل پندتوز» و «در شب تاریک»، نشان از فریب‌خوردگی و از دست دادن تعقل است. آدمی که عنان خود را به دست هوس و غفلت بسپارد، ناگزیر وارد جهانی از صورت‌های فریبنده می‌شود که او را از حقیقت دور نگاه می‌دارند. اینچنین، مولانا پیوند محکم میان عقل، بصیرت، و گام نهادن در مسیر روشن معنویت را به ما می‌آموزد و عواقب سرپیچی از آن را گوشزد می‌کند.

نکات کلیدی

  • اهمیت عقل به عنوان راهنمای درونی و ناصح.
  • مخاطرهٔ تمرد از عقل و پذیرش ظلمت جهل.
  • شب تاریک نمادی از خاموشی عقل و برافروختن هوس.
  • روز نمادی از بصیرت و نور معرفت.
  • ورود به «قلعهٔ ذات الصور» نتیجهٔ پشت کردن به خرد.

Sources: d6-s82 · 16:27:00 d6-s82 · 18:29:00 d6-s82 · 20:46:00

❋

به زبانِ تو — Tu idioma · AI

❋

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.