Diván de Shams› Gazal 1146› Beyt 5 ← anterior · siguiente →
Diván de Shams · غزل شمارهٔ ۱۱۴۶
- چو لاله زار کن این دشت را به باده لعل روا مدار که موقوف داریم به بهار
G1146:5
Tu idioma
Aún no hay versión en tu idioma — se genera para todo el gazal a la vez:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Comentario sobre este beyt
Aún no escrito — una lectura atenta de este beyt dentro de su gazal:
El gazal completo ↗
- 1 مرا بگاه ده ای ساقی کریم عقار·که دوش هیچ نخفتم ز تشنگی و خمار
- 2 لبم که نام تو گوید به بادهاش خوش کن·سرم خمار تو دارد به مستیش تو بخار
- 3 بریز باده بر اجسامم و بر اعراضم·چنانک هیچ نماند ز من رگی هشیار
- 4 وگر خراب شوم من بود رگی باقی·چو جغد هل که بگردد در این خراب دیار
- 5 چو لاله زار کن این دشت را به باده لعل·روا مدار که موقوف داریم به بهار
- 6 ز توست این شجره و خرقهاش تو دادستی·که از شراب تو اشکوفه کردهاند اشجار
- 7 مرا چو مست کنی زین شجر برآرم سر·به خنده دل بنمایم به خلق همچو انار
- 8 مرا چو وقف خرابات خویش کردستی·توام خراب کنی هم تو باشیم معمار
- 9 بیار رطل گران تا خمش کنم پی آن·نه لایقست که باشد غلام تو مکثار
ganjoor: sh1146 · public domain