Diván de Shams› Gazal 490› Beyt 2 ← anterior · siguiente →
Diván de Shams · غزل شمارهٔ ۴۹۰
- به هر شبی کشدم تا به روز زنده کند نوای آن سگ کو پاسبان درگه توست
G490:2
Tu idioma
Aún no hay versión en tu idioma — se genera para todo el gazal a la vez:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Comentario sobre este beyt
Aún no escrito — una lectura atenta de este beyt dentro de su gazal:
El gazal completo ↗
- 1 مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توست·همیشه سجده گهم آستان خرگه توست
- 2 به هر شبی کشدم تا به روز زنده کند·نوای آن سگ کو پاسبان درگه توست
- 3 ز پیش آب و گل من بدید روح تو را·خرد بگفت که سجده کنش که او شه توست
- 4 سجود کرد و در آن سجده ماند تا به ابد·نهاده روی بر آن خاک خوش که او ره توست
- 5 چه باشدت اگر این شوره خاک را که منم·به نعل بازنوازی که آن گذرگه توست
- 6 ایا دو دیده تبریز شمس دین به حق·تو کهربای دلی دل به عاشقی که توست
ganjoor: sh490 · public domain