Diván de Shams Gazal 506 Beyt 7 ← anterior · siguiente →

Diván de Shams · غزل شمارهٔ ۵۰۶

  1. باده‌ات از کوه سکونت بَرَد عیب مکن زان که وقاریم نیست

G506:7

Tu idioma

Aún no hay versión en tu idioma — se genera para todo el gazal a la vez:

Comentario sobre este beyt

Aún no escrito — una lectura atenta de este beyt dentro de su gazal:

El gazal completo ↗

  1. 1 کار من اینست که کاریم نیست·عاشقم از عشق تو عاریم نیست
  2. 2 تا که مرا شیر غمت صید کرد·جز که همین شیر شکاریم نیست
  3. 3 در تکِ این بحر چه خوش گوهری!·که مثَلِ موج قراریم نیست
  4. 4 بر لبِ بحرِ تو مقیمم، مقیم·مست لبم گرچه کناریم نیست
  5. 5 وقف کنم اشکم خود بر میت·کز می تو هیچ خماریم نیست
  6. 6 می‌رسدم باده تو ز آسمان·منت هر شیره فشاریم نیست
  7. 7 باده‌ات از کوه سکونت بَرَد·عیب مکن زان که وقاریم نیست
  8. 8 ملک جهان گیرم چون آفتاب·گرچه سپاهی و سواریم نیست
  9. 9 می‌کشم از مصر شکر سوی روم·گرچه شتربان و قطاریم نیست
  10. 10 گرچه ندارم به جهان سروری·دردسر بیهده باریم نیست
  11. 11 بر سر کوی تو مرا خانه گیر·کز سر کوی تو گذاریم نیست
  12. 12 همچو شکر با گلت آمیختم·نیست عجب گر سر خاریم نیست
  13. 13 قطب جهانی همه را رو به توست·جز که به گرد تو دواریم نیست
  14. 14 خویش من آنست که از عشق زاد·خوشتر از این خویش و تباریم نیست
  15. 15 چیست فزون از دو جهان؟ -شهرِ عشق·بهتر از این شهر و دیاریم نیست
  16. 16 گر ننگارم سخنی بعد از این·نیست از آن رو که نگاریم نیست

ganjoor: sh506 · public domain