Leer› Libro 3› Sección 166 ← anterior · siguiente →

بخش ۱۶۶ - جواب حمزه مر خلق را

La respuesta de Hamza a la gente

  1. M3:3429 گفت حمزه چونک بودم من جوانمرگ می‌دیدم وداع این جهان
  2. M3:3430 سوی مردن کس به رغبت کی رودپیش اژدرها برهنه کی شود
  3. M3:3431 لیک از نور محمد من کنوننیستم این شهر فانی را زبون
  4. M3:3432 از برون حس لشکرگاه شاهپر همی‌بینم ز نور حق سپاه
  5. M3:3433 خیمه در خیمه طناب اندر طنابشکر آنک کرد بیدارم ز خواب
  6. M3:3434 آنک مردن پیش چشمش تهلکه‌ستامر لا تلقوا بگیرد او به دست
  7. M3:3435 و آنک مردن پیش او شد فتح بابسارعوا آید مرورا در خطاب
  8. M3:3436 الحذر ای مرگ‌بینان بارعواالعجل ای حشربینان سارعوا
  9. M3:3437 الصلا ای لطف‌بینان افرحواالبلا ای قهربینان اترحوا
  10. M3:3438 هر که یوسف دید جان کردش فدیهر که گرگش دید برگشت از هدی
  11. M3:3439 مرگ هر یک ای پسر همرنگ اوستپیش دشمن دشمن و بر دوست دوست
  12. M3:3440 پیش ترک آیینه را خوش رنگی‌استپیش زنگی آینه هم زنگی‌است
  13. M3:3441 آنک می‌ترسی ز مرگ اندر فرارآن ز خود ترسانی ای جان هوش دار
  14. M3:3442 روی زشت تست نه رخسار مرگجان تو همچون درخت و مرگ برگ
  15. M3:3443 از تو رُسته‌ست اَر نکوی‌ست اَر بَدستناخوش و خوش، هر ضمیر‌ت، از خودست
  16. M3:3444 گَر به «خار»ی خسته‌ای، خود کِشته‌ایوَر «حریر» و «قَز» دَری، خود رِشته‌ای
  17. M3:3445 دانک نبود فعل همرنگ جزاهیچ خدمت نیست همرنگ عطا
  18. M3:3446 مزد مزدوران نمی‌ماند به‌کارکان عرض وین جوهر‌ست و پایدار
  19. M3:3447 آن همه سختی و زورست و عرقوین همه سیم است و زر‌ست و طبق
  20. M3:3448 گر ترا آید ز جایی تهمتیکرد مظلومت دعا در محنتی
  21. M3:3449 تو همی‌گویی که من آزاده‌امبر کسی من تهمتی ننهاده‌ام
  22. M3:3450 تو گناهی کرده‌ای شکل دگردانه کشتی‌، دانه کی ماند به بر‌؟
  23. M3:3451 او زنا کرد و جزا صد چوب بودگوید او ‌«من کی زدم کس را به‌عود‌؟‌»
  24. M3:3452 نه جزای آن زنا بود این بلا‌؟چوب کی ماند زنا را در خلا‌؟
  25. M3:3453 مار کی ماند عصا را‌ ای کلیمدرد کی ماند دوا‌ را‌ ای حکیم
  26. M3:3454 تو به جای آن عصا آب منیچون بیفکندی شد آن شخص سنی
  27. M3:3455 یار شد یا مار شد آن آب توزان عصا چونست این اعجاب تو
  28. M3:3456 هیچ ماند آب آن فرزند را‌؟هیچ ماند نیشکر مر قند را‌؟
  29. M3:3457 چون سجودی یا رکوعی مرد کشتشد در آن عالم سجود او بهشت
  30. M3:3458 چونک پرید از دهانش حمد حقمرغ جنت ساختش رب‌الفلق
  31. M3:3459 حمد و تسبیحت نماند مرغ راگرچه نطفهٔ مرغ بادست و هوا
  32. M3:3460 چون ز دستت رست ایثار و زکاتگشت این دست آن طرف نخل و نبات
  33. M3:3461 آب صبرت جوی آب خلد شدجوی شیر خلد مهر تست و ود
  34. M3:3462 ذوق طاعت گشت جوی انگبینمستی و شوق تو جوی خمر بین
  35. M3:3463 این سبب‌ها آن اثر‌ها را نماندکس نداند چونش جای آن نشاند
  36. M3:3464 این سبب‌ها چون به فرمان تو بودچار جو هم مر ترا فرمان نمود
  37. M3:3465 هر طرف خواهی روانش می‌کنیآن صفت چون بُد چنانش می‌کنی
  38. M3:3466 چون منی تو که در فرمان تستنسل آن در امر تو آیند چست
  39. M3:3467 می‌دود بر امر تو فرزند نوکه منم جزوت که کردی‌اش گرو
  40. M3:3468 آن صفت در امر تو بود این جهانهم در امر تست آن جوها روان
  41. M3:3469 آن درختان مر ترا فرمان‌برندکان درختان از صفاتت با‌بَرَند
  42. M3:3470 چون به امر تست اینجا این صفاتپس در امر تست آنجا آن جزات
  43. M3:3471 چون ز دستت زخم بر مظلوم رستآن درختی گشت ازو زقوم رست
  44. M3:3472 چون ز خشم آتش تو در دل‌ها زدیمایهٔ نار جهنم آمدی
  45. M3:3473 آتشت اینجا چو آدم‌سوز بودآنچ از وی زاد مرد افروز بود
  46. M3:3474 آتش تو قصد مردم می‌کندنار کز وی زاد بر مردم زند
  47. M3:3475 آن سخن‌های چو مار و کزدمتمار و کزدم گشت و می‌گیرد دمت ❋
  48. M3:3476 اولیا را داشتی در انتظارانتظار رستخیز‌ت گشت یار
  49. M3:3477 وعدهٔ فردا و پس‌فردای توانتظار حشرت آمد وای تو
  50. M3:3478 منتظر مانی در آن روز درازدر حساب و آفتاب جان‌گداز
  51. M3:3479 که‌آسمان را منتظر می‌داشتیتخم ‌«فردا ره روم‌» می‌کاشتی
  52. M3:3480 خشم تو تخم سعیر دوزخ استهین بکش این دوزخت را کاین فخ است
  53. M3:3481 کشتن این نار نبود جز به نورنورک اطفا نارنا نحن الشکور
  54. M3:3482 گر تو بی نوری کنی حلمی بدستآتشت زنده‌ست و در خاکستر‌ست
  55. M3:3483 آن تکلف باشد و روپوش هیننار را نکشد به غیر نور دین
  56. M3:3484 تا نبینی نور دین آمن مباشکه‌آتش پنهان شود یک روز فاش
  57. M3:3485 نور آبی دان و هم در آب چفسچونک داری آب از آتش مترس
  58. M3:3486 آب آتش را کشد کآتش به خومی‌بسوزد نسل و فرزندان او
  59. M3:3487 سوی آن مرغابیان رو روز چندتا ترا در آب حیوانی کشند
  60. M3:3488 مرغ خاکی مرغ آبی هم‌تنندلیک ضدانند آب و روغنند
  61. M3:3489 هر یکی مر اصل خود را بنده‌انداحتیاطی کن به‌هم ماننده‌اند
  62. M3:3490 همچنانک وسوسه و وحی الستهر دو معقولند لیکن فرق هست
  63. M3:3491 هر دو دلالان بازار ضمیررخت‌ها را می‌ستایند ای امیر
  64. M3:3492 گر تو صراف دلی فکرت شناسفرق کن سر دو فکر چون نخاس
  65. M3:3493 ور ندانی این دو فکرت از گمانلا خلابه گوی و مشتاب و مران
Resumen y mensaje Comentario profundo