Leer› Libro 4› Sección 2 ← anterior · siguiente →

بخش ۲ - تمامی حکایت آن عاشق که از عسس گریخت در باغی مجهول خود معشوق را در باغ یافت و عسس را از شادی دعای خیر می‌کرد و می‌گفت کی عَسی أَنْ تَکْرَهوا شَیْئاً وَ هُوَ خَیْرٌ لَکُمْ

La historia completa de aquel amante que huyó de la guardia y encontró a su amada en un jardín desconocido para él, y rezó bendiciones por la guardia con alegría, diciendo: 'Quizás aborrecéis algo y es un bien para vosotros'

  1. M4:40 اندر آن بودیم کان شخص از عسسراند اندر باغ از خوفی فرس
  2. M4:41 بود اندر باغ آن صاحب‌جمالکز غمش این در عنا بد هشت سال
  3. M4:42 سایهٔ او را نبود امکان دیدهم‌چو عنقا وصف او را می‌شنید
  4. M4:43 جز یکی لقیه که اول از قضابر وی افتاد و شد او را دلربا
  5. M4:44 بعد از آن چندان که می‌کوشید اوخود مجالش می‌نداد آن تندخو
  6. M4:45 نه به لابه چاره بودش نه به مالچشم پر و بی‌طمع بود آن نهال
  7. M4:46 عاشق هر پیشه‌ای و مطلبیحق بیالود اول کارش لبی
  8. M4:47 چون بدان آسیب در جست آمدندپیش پاشان می‌نهد هر روز بند
  9. M4:48 چون در افکندش بجست و جوی کاربعد از آن در بست که کابین بیار
  10. M4:49 هم بر آن بو می‌تنند و می‌روندهر دمی راجی و آیس می‌شوند
  11. M4:50 هر کسی را هست اومید بریکه گشادندش در آن روزی دری
  12. M4:51 باز در بستندش و آن درپرستبر همان اومید آتش پا شدست
  13. M4:52 چون درآمد خوش در آن باغ آن جوانخود فرو شد پا به گنجش ناگهان
  14. M4:53 مر عسس را ساخته یزدان سببتا ز بیم او دود در باغ شب
  15. M4:54 بیند آن معشوقه را او با چراغطالب انگشتری در جوی باغ
  16. M4:55 پس قرین می‌کرد از ذوق آن نفسبا ثنای حق دعای آن عسس
  17. M4:56 که زیان کردم عسس را از گریزبیست چندان سیم و زر بر وی بریز
  18. M4:57 از عوانی مر ورا آزاد کنآنچنان که شادم او را شاد کن
  19. M4:58 سعد دارش این جهان و آن جهاناز عوانی و سگی‌اش وا رهان
  20. M4:59 گرچه خوی آن عوان هست ای خداکه هماره خلق را خواهد بلا
  21. M4:60 گر خبر آید که شه جرمی نهادبر مسلمانان شود او زفت و شاد
  22. M4:61 ور خبر آید که شه رحمت نموداز مسلمانان فکند آن را به جود
  23. M4:62 ماتمی در جان او افتد از آنصد چنین ادبارها دارد عوان
  24. M4:63 او عوان را در دعا در می‌کشیدکز عوان او را چنان راحت رسید
  25. M4:64 بر همه زهر و برو تریاق بودآن عوان پیوند آن مشتاق بود
  26. M4:65 پس بد مطلق نباشد در جهانبد به نسبت باشد این را هم بدان
  27. M4:66 در زمانه هیچ زهر و قند نیستکه یکی را پا دگر را بند نیست
  28. M4:67 مر یکی را پا دگر را پای‌بندمر یکی را زهر و بر دیگر چو قند
  29. M4:68 زهر مار آن مار را باشد حیاتنسبتش با آدمی باشد ممات
  30. M4:69 خلق آبی را بود دریا چو باغخلق خاکی را بود آن مرگ و داغ
  31. M4:70 همچنین بر می‌شمر ای مرد کارنسبت این از یکی کس تا هزار
  32. M4:71 زید اندر حق آن شیطان بوددر حق شخصی دگر سلطان بود
  33. M4:72 آن بگوید زید صدیق سنیستوین بگوید زید گبر کشتنیست
  34. M4:73 گر تو خواهی کو ترا باشد شکرپس ورا از چشم عشاقش نگر
  35. M4:74 منگر از چشم خودت آن خوب رابین به چشم طالبان مطلوب را
  36. M4:75 چشم خود بر بند زان خوش‌چشم توعاریت کن چشم از عشاق او
  37. M4:76 بلک ازو کن عاریت چشم و نظرپس ز چشم او بروی او نگر
  38. M4:77 تا شوی آمن ز سیری و ملالگفت کان الله له زین ذوالجلال
  39. M4:78 چشم او من باشم و دست و دلشتا رهد از مدبریها مقبلش
  40. M4:79 هر چه مکروه ست چون شد او دلیلسوی محبوبت حبیبست و خلیل
Resumen y mensaje Comentario profundo