M1:662 — اینک این طومار و احکام مسیح / یک بیک بر خوان تو بر امت فصیح

این بیت بخشی از نقشهٔ فریب‌کارانهٔ وزیر است. او که خود را یک قدیس مسیحی جا زده، برای نابودی جامعهٔ مسیحیان از درون، دوازده امیر (رهبر قبیله) را به جان هم می‌اندازد.

او هر یک از این امیران را در خلوت فرامی‌خواند و به دروغ به او می‌گوید که تو تنها جانشین من و نایب برحق مسیح هستی. برای محکم‌کاری، به هر کدام یک «طومار» یا نوشتهٔ مهروموم‌شده می‌دهد و می‌گوید این‌ها احکام و دستورات واقعی مسیح است که پس از مرگ من باید برای مردم بخوانی. کلید ماجرا این است که محتوای هر طومار با دیگری در تضاد کامل است.

مولانا با این داستان نشان می‌دهد که چگونه اختلاف در تفسیر و ادعای حقانیت انحصاری، می‌تواند یک امت واحد را از هم بپاشد. هر امیر با این باور که «حقیقت» تنها نزد اوست، پس از مرگ وزیر، طومار خود را به عنوان تنها راه درست معرفی می‌کند و چون احکامشان با یکدیگر در تضاد است، جنگ و تفرقه آغاز می‌شود. این بیت لحظهٔ حیاتی کاشتن بذر این نفاق است، جایی که ظاهر عمل (خواندن احکام دین) مقدس، اما نیت و نتیجهٔ آن شیطانی است.