M2:127 — آتش اندر زن به گرگان چون سپند / زانکه آن گرگان عدو یوسفند

这句诗运用了两个强烈的典故，将鲁米在前几句诗中关于“外人”（اغیار, aghyār）的警告推向高潮。

第一个意象是“如野芸般”（چون سپند）。野芸（Sepand）是一种香草籽，在波斯文化中，人们将其撒在热炭上焚烧，发出噼啪声并产生浓烟，用以驱邪祈福。这里的比喻意在强调一种决绝、彻底、毫不留情的驱逐姿态。对待那些心灵的“恶狼”，不能心慈手软，必须像烧野芸一样，将他们完全从自己的生命中清除出去。

第二个意象是“优素福的仇家”。这引用了《古兰经》和《圣经》中先知优素福（即约瑟）的故事。优素福因其纯洁、美丽和接近神的天赋而被他的兄长们嫉妒，他们伪装关爱，却将他丢入井中，并向父亲谎称他被狼吃了。在这里，“狼”象征着那些嫉妒、虚伪、意图摧毁你神性之美的“伪友”或内在的破坏性欲望。他们是潜伏在你身边的敌人，会毁灭你内在那个纯洁、神圣的“优素福”。

因此，鲁米是在进行严厉的属灵训诫：修行者必须以狮子的勇猛和毫不妥协的决心，辨识并铲除那些会吞噬其灵性生命的内外敌人。

این بیت در ادامه‌ی فراخوان مولانا به سالک برای قاطعیت در برابر «اَغیار» (بیگانگان راه حق) آمده است. مولانا از استعاره‌ای قرآنی بهره می‌برد: داستان حضرت یوسف و برادران حسودش که به دروغ ادعا کردند گرگ او را دریده است. در اینجا، «گرگ‌ها» نماد هر آن چیزی هستند که برای «یوسفِ» روح انسان خطرناک است؛ اینها می‌توانند وسوسه‌های نفسانی، دوستان ناباب، افکار منحرف‌کننده، یا هر مانع بیرونی و درونی دیگری باشند که سالک را از مسیر معنوی دور می‌کنند.

دستور «آتش زدن» این گرگ‌ها مانند «سپند» (اسپند) تصویری بسیار گویاست. اسپند را برای دفع چشم‌زخم و انرژی‌های منفی در آتش می‌ریزند و با صدای ترق و تروق به سرعت می‌سوزد و دود می‌کند. این تشبیه، بر ضرورت برخوردی سریع، قاطع و بی‌رحمانه با این موانع تأکید دارد. نباید به این «گرگ‌ها» فرصت داد یا با آنها از درِ آشتی وارد شد، زیرا ذات آن‌ها دشمنی با حقیقت پاک و یوسف‌گونه‌ی وجود انسان است. این شدت عمل، نه از روی کینه، بلکه از سر «غیرت» و برای محافظت از گوهر گران‌بهای روح است.