M4:377 — چون نگنجد او به میزان خرد / پس ترازوی خرد را بر درد

جلسهٔ 18 — [39:09:00] امتحان کردن خدا و پیر در نگاه مولانا

همونجا همین تقریباً همین رو نقل می‌کنه، منتها جور دیگری جواب این مطلب رو می‌ده. می‌گوید که:

می‌گه تو می‌خوای یه چیزی رو تو ترازو بگذاری که ترازو می‌شکنه وقتی او رو بذاری توی ترازو. آدم بر ستوران قدر طاقت بار نه. پشت استر و قاطر بار می‌ذاری به اندازه طاقتشون، نه اینکه کمرش بشکنه و بیفته. بعضی ترازوها برای کشیدن بعضی از بارها مناسب نیستند. من جمله بار قضا و قدر. این رو به اصطلاح امروز تجربه نمی‌توان کرد چون ابطال‌ناپذیره. حالا به هر حال مولانا می‌گفتش که:

جلسهٔ 18 — [39:09:00] امتحان کردن خدا و پیر در نگاه مولانا

می‌گه تو می‌خوای یه چیزی رو تو ترازو بگذاری که ترازو می‌شکنه وقتی او رو بذاری توی ترازو. آدم بر ستوران قدر طاقت بار نه. پشت استر و قاطر بار می‌ذاری به اندازه طاقتشون، نه اینکه کمرش بشکنه و بیفته. بعضی ترازوها برای کشیدن بعضی از بارها مناسب نیستند. من جمله بار قضا و قدر. این رو به اصطلاح امروز تجربه نمی‌توان کرد چون ابطال‌ناپذیره. حالا به هر حال مولانا می‌گفتش که:

باری، اینجاهاست که باید تسلیم شد و به قول مولوی امتحان پیر نباید کرد. هرچه که هست، حرف من این بود که وقتی که اقبالی به شما می‌شود، از جای دیگری اقبال می‌شود و به قول حافظ گفت: