خواندن› دفتر ۵› بخش ۱ - سر آغاز› بیت ۱۳
M5:13 — یا ز نور بی‌حدش توٰانند کاست / یا به دفع جاه او توانند خاست
M5:13
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
این بیت به صورت پرسش انکاری میگوید که هیچکس قادر نیست از نور بینهایتِ حقیقت (که به خورشید تشبیه شده) بکاهد یا در برابر مقام و منزلت والای آن بایستد.
این بیت در ادامه‌ی تشبیه «انسان کامل» یا «حقیقت الهی» به خورشید است. مولوی با دو پرسش retorical (استفهام انکاری)، عجز و ناتوانی مخالفان و حسودان را در برابر این حقیقت آشکار، به تصویر می‌کشد.
همان‌طور که هیچ فردی نمی‌تواند نور خورشید را کم کند یا مانع تابش آن شود، هیچ دشمنی نیز نمی‌تواند از درخشش معنوی و عظمت یک ولیّ خدا یا حقیقت الهی بکاهد. هر تلاشی برای مقابله با این «جاه» و مقام، از پیش شکست‌خورده است. این شکوه و نور، ذاتی و بی‌حد است و به تأیید یا انکار دیگران وابسته نیست. در واقع، کسی که برای «دفع» یا مقابله با این نور برمی‌خیزد، تنها کوری و ناتوانی خود را آشکار می‌کند، همان‌طور که در بیت‌های قبل گفته شد.
- کاست
- کم کرد، کاستن
- دفع
- راندن، عقب زدن، مقابله کردن
- جاه
- مقام، شکوه، منزلت، عظمت
- خاست
- برخاست، بلند شد
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.