خواندن› دفتر ۵› بخش ۱۱۴ - آمدن شیخ بعد از چندین سال از بیابان به شهر غزنین و زنبیل گردانیدن به اشارت غیبی و تفرقه کردن آنچ جمع آید بر فقرا هر که را جان عز لبیکست نامه بر نامه پیک بر پیکست چنانک روزن خانه باز باشد آفتاب و ماهتاب و باران و نامه و غیره منقطع نباشد› بیت ۲۶۹۲
M5:2692 — چون طمع خواهد ز من سلطان دین / خاک بر فرق قناعت بعد ازین
M5:2692
شرحِ سروش — برگرفته از لکچرهای ضبط شدهٔ مثنوی وی
شرح
جلسهٔ 09 — [00:23:26] راز سیریناپذیری عارف در عشق
اما اینم یک مطلبی است که خلاصهاش این استش که شخص عارف یا شخص عاشق سیریناپذیر است. این رو میخواد بگه. سیریناپذیر است و در جاهای دیگه مولانا این رو میگه، میگه قناعت همه جا خوب است جز در عشق. همه جا خوب است جز در. در عشق قانع نباید بود. نباید گفت همین مقداری که داده خدا به من و دارم کافی است. هر چه پیشتر بری هنوز جا هست و رواست.
یعنی اخلاقی، اخلاقی که تعریف میکنه، اخلاق ارسطویی نیست و من این رو در جای دیگه گفتم. اخلاق ارسطویی که قائل به حد وسط است، گلدن مین، قبول داره و در روابط میان آدمیان اون رو جاری و ساری و صادق میدونه، الا در روابط عاشقانه.
به زبانِ تو — AI
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.