خواندن› دفتر ۵› بخش ۲۳ - حکایت آن اعرابی کی سگ او از گرسنگی میمرد و انبان او پر نان و بر سگ نوحه میکرد و شعر میگفت و میگریست و سر و رو میزد و دریغش میآمد لقمهای از انبان به سگ دادن› بیت ۴۹۲
M5:492 — دست اشکسته برآور در دعا / سوی اشکسته پرد فضل خدا
دست اشکسته برآور در دعاسوی اشکسته پرد فضل خدا
✦ ارائه این بیت به your language
M5:492
❋ ❋ ❋
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
❋
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.