غزل شمارهٔ ۱۰۷۹

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1079:1 بهر شهوت جان خود را می‌دهی همچون ستوروز برای جان خود که می‌دهی وانگه به زور
2. G1079:2 می‌ستانی از خسان تا وادهی ده چاردهدر هوای شاهدی و لقمه‌ای ای بی‌حضور
3. G1079:3 آن سبدکش می‌کشد آن لقمه‌ها را تون به تونمی‌دواند مرده کش مر شاهدت را گور گور
4. G1079:4 لقمه‌ات مردار آمد شاهدت هم مرده‌ایدر میان این دو مرده چون نمی‌باشی نَفور ؟
5. G1079:5 چشم آخُر را ببند و چشم آخِر برگشاآخر هر چیز بنگر تا بگیرد چشم نور

ganjoor: sh1079 · public domain