دیوان شمس› غزل ۱۰۷۹› بیت ۲ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۰۷۹
- میستانی از خسان تا وادهی ده چارده در هوای شاهدی و لقمهای ای بیحضور
G1079:2
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 بهر شهوت جان خود را میدهی همچون ستور·وز برای جان خود که میدهی وانگه به زور
- 2 میستانی از خسان تا وادهی ده چارده·در هوای شاهدی و لقمهای ای بیحضور
- 3 آن سبدکش میکشد آن لقمهها را تون به تون·میدواند مرده کش مر شاهدت را گور گور
- 4 لقمهات مردار آمد شاهدت هم مردهای·در میان این دو مرده چون نمیباشی نَفور ؟
- 5 چشم آخُر را ببند و چشم آخِر برگشا·آخر هر چیز بنگر تا بگیرد چشم نور
ganjoor: sh1079 · public domain