دیوان شمس› غزل ۱۱۵› بیت ۹ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۱۵
- ور تو ز جهان ما نهانی پیدا ز که میشود نهانها
G115:9
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 ای جان و قوام جمله جانها·پر بخش و روان کن روانها
- 2 با تو ز زیان چه باک داریم·ای سودکن همه زیانها
- 3 فریاد ز تیرهای غمزه·وز ابروهای چون کمانها
- 4 در لعل بتان شکر نهادی·بگشاده به طمع آن دهانها
- 5 ای داده به دست ما کلیدی·بگشاده بدان در جهانها
- 6 گر زانک نه در میان مایی·برجسته چراست این میانها
- 7 ور نیست شراب بینشانیت·پس شاهد چیست این نشانها
- 8 ور تو ز گمان ما برونی·پس زنده ز کیست این گمانها
- 9 ور تو ز جهان ما نهانی·پیدا ز که میشود نهانها
- 10 بگذار فسانههای دنیا·بیزار شدیم ما از آنها
- 11 جانی که فتاد در شکرریز·کی گنجد در دلش چنانها
- 12 آن کاو قدم تو را زمین شد·کی یاد کند ز آسمانها
- 13 بربند زبان ما به عصمت·ما را مفکن در این زبانها
ganjoor: sh115 · public domain