دیوان شمس› غزل ۱۱۵۳› بیت ۴ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۱۵۳
- وجود جمله غبارست تابش از مه ماست به ماه پشت میار و ره غبار مگیر
G1153:4
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 مه تو یار ندارد جز او تو یار مگیر·رخش کنار ندارد از او کنار مگیر
- 2 جهان شکارگهی دان ز هر طرف صیدی·درآ چو شیر به جز شیر نر شکار مگیر
- 3 هوای نفس مهارست و خلق چون شتران·به غیر آن شتر مست را مهار مگیر
- 4 وجود جمله غبارست تابش از مه ماست·به ماه پشت میار و ره غبار مگیر
- 5 بران ز پیش جهان را که مار گنج تواست·تواش به حسن چو طاووس گیر و مار مگیر
- 6 چو خلق بر کف دستت نهند چون سیماب·ز عشق بر کف سیماب شو قرار مگیر
- 7 به حس دست بدان ار چه چشم تو بستست·ز گلشن ازلی گل بچین و خار مگیر
- 8 به بوی آن گل بگشاد دیده یعقوب·نسیم یوسف ما را ز کرته خوار مگیر
- 9 کیست یوسف جان شاه شمس تبریزی·به غیر حضرت او را تو اعتبار مگیر
ganjoor: sh1153 · public domain