دیوان شمس غزل ۱۲۱۹ بیت ۲ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۱۹

  1. یار چو آیینه بود، دوست چو لوزینه بود ساعت یاری نبود خایف و فرّار و تُرش

G1219:2

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 یار نخواهم که بود بدخو و غمخوار و تُرش·چون لحد و گور مغان تنگ و دل افشار و ترش
  2. 2 یار چو آیینه بود، دوست چو لوزینه بود·ساعت یاری نبود خایف و فرّار و تُرش
  3. 3 هر کی بود عاشق خود پنج نشان دارد بد·سخت دل و سست قدم کاهل و بی‌کار و ترش
  4. 4 ور چشمش بیش بود هم تُرشی بیش کند·دان مثل بیشی او سرکهٔ بسیار ترش
  5. 5 بس کن شرح ترشان، این قدری بهر نشان·کی طلبد در دل و جان طبع شکربار ترش؟!

ganjoor: sh1219 · public domain