دیوان شمس› غزل ۱۲۴۳› بیت ۲ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۴۳
- گرت بیند زندگانی تا ابد باقی شود ورت بیند مرده هم داند که جانی شاد باش
G1243:2
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 اندرآ ای اصل اصل شادمانی شاد باش·اندرآ ای آب آب زندگانی شاد باش
- 2 گرت بیند زندگانی تا ابد باقی شود·ورت بیند مرده هم داند که جانی شاد باش
- 3 همچنین تو دم به دم آن جام باقی میرسان·تا شویم از دست و آن باقی تو دانی شاد باش
- 4 بر نشانه خاک ما اینک نشان زخم تو·ای نشانه شاد زی و ای نشانی شاد باش
- 5 ای هما کز سایهات پر یافت کوه قاف نیز·ای همای خوش لقای آن جهانی شاد باش
- 6 هم ظریفی هم حریفی هم چراغی هم شراب·هم جهانی هم نهانی هم عیانی شاد باش
- 7 تحفههای آن جهانی میرسانی دم به دم·میرسان و میرسان خوش میرسانی شاد باش
- 8 رختها را میکشاند جان مستان سوی تو·میچشان و میکشان خوش میکشانی شاد باش
- 9 ای جهان را شاد کرده وی زمین را جمله گنج·تا زمین گوید تو را کای آسمانی شاد باش
- 10 گر سر خوبی بخارد دلبری در عهد تو·پرچمش آرند پیشت ارمغانی شاد باش
- 11 گوهر آدم به عالم شمس تبریزی توی·ای ز تو حیران شده بحر معانی شاد باش
ganjoor: sh1243 · public domain