دیوان شمس› غزل ۱۲۵› بیت ۳ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۵
- بگذار مرا که خوش بخسپم در سایهات ای درخت خرما
G125:3
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 گفتی که گزیدهای تو بر ما·هرگز نبدست این مفرما
- 2 حاجت بنگر مگیر حجت·بر نقد بزن مگو که فردا
- 3 بگذار مرا که خوش بخسپم·در سایهات ای درخت خرما
- 4 ای عشق تو در دلم سرشته·چون قند و شکر درون حلوا
- 5 وی صورت تو درون چشمم·مانند گهر میان دریا
- 6 داری سر ما سری بجنبان·تو نیز بگو زهی تماشا
- 7 آن وعده که کردهای مرا دوش·کو زهره که تا کنم تقاضا
- 8 گر دست نمیرسد به خورشید·از دور همیکنم تمنا
- 9 خورشید و هزار همچو خورشید·در حسرت تست ای معلا
ganjoor: sh125 · public domain