دیوان شمس غزل ۱۲۷۹ بیت ۲ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۷۹

  1. بهر سفر سوی یار خانه برانداخت دل دید که خود بود دل خانه محبوب خویش

G1279:2

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 باز درآمد طبیب از در ایوب خویش·یوسف کنعان رسید جانب یعقوب خویش
  2. 2 بهر سفر سوی یار خانه برانداخت دل·دید که خود بود دل خانه محبوب خویش
  3. 3 دل چو فنا شد در او ماند وی او کشف شد·آنچ بگفت او منم طالب و مطلوب خویش
  4. 4 شکر که عیسی رسید عازر ما زنده شد·شکر که موسی نمود معجزه خوب خویش
  5. 5 شکر که موسی برست از همه فرعونیان·شکر که عاشق رسید در کنف خوب خویش
  6. 6 شکر که خورشید عشق از سوی مشرق بتافت·در دل و جان‌ها فکند آتش و آشوب خویش
  7. 7 شکر که ساقی غیب شست به می جمله عیب·شکر که طالب رهید از غم دلکوب خویش

ganjoor: sh1279 · public domain