غزل شمارهٔ ۱۳۱۴

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1314:1 به دلجویی و دلداری درآمد یار پنهانکشب آمد چون مه تابان شه خون خوار پنهانک
2. G1314:2 دهان بر می‌نهاد او دست یعنی دم مزن خامشو می‌فرمود چشم او درآ در کار پنهانک
3. G1314:3 چو کرد آن لطف او مستم در گلزار بشکستمهمی‌دزدیدم آن گل‌ها از آن گلزار پنهانک
4. G1314:4 بدو گفتم که ای دلبر چه مکرانگیز و عیاریبرانگیزان یکی مکری خوش ای عیار پنهانک
5. G1314:5 بنه بر گوش من آن لب اگر چه خلوتست و شبمهل تا برزند بادی بر آن اسرار پنهانک
6. G1314:6 از آن اسرار عاشق کش مشو امشب مها خامشنوای چنگ عشرت را بجنبان تار پنهانک
7. G1314:7 بده ای دلبر خندان به رسم صدقه پنهاناز آن دو لعل جان افزای شکربار پنهانک
8. G1314:8 که غمازان همه مستند اندر خواب گفت آریولیکن هست از این مستان یکی هشیار پنهانک
9. G1314:9 مکن ای شمس تبریزی چنین تندی چنین تیزیکجا یابم تو را ای شاه دیگربار پنهانک

ganjoor: sh1314 · public domain