غزل شمارهٔ ۱۳۱۵

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1315:1 روان شد اشک یاقوتی ز راه دیدگان اینکز عشق بی‌نشان آمد نشان بی‌نشان اینک
2. G1315:2 ببین در رنگ معشوقان نگر در رنگ مشتاقانکه آمد این دو رنگ خوش از آن بی‌رنگ جان اینک
3. G1315:3 فلک مر خاک را هر دم هزاران رنگ می‌بخشدکه نی رنگ زمین دارد نه رنگ آسمان اینک
4. G1315:4 چو اصل رنگ بی‌رنگست و اصل نقش بی‌نقشستچو اصل حرف بی‌حرفست چو اصل نقد کان اینک
5. G1315:5 توی عاشق توی معشوق توی جویان این هر دوولی تو توی بر تویی ز رشک این و آن اینک
6. G1315:6 تو مشک آب حیوانی ولی رشکت دهان بندددهان خاموش و جان نالان ز عشق بی‌امان اینک
7. G1315:7 سحرگه ناله مرغان رسولی از خموشانستجهان خامش نالان نشانش در دهان اینک
8. G1315:8 ز ذوقش گر ببالیدی چرا از هجر نالیدیتو منکر می‌شوی لیکن هزاران ترجمان اینک
9. G1315:9 اگر نه صید یاری تو بگو چون بی‌قراری توچو دیدی آسیا گردان بدان آب روان اینک
10. G1315:10 اشارت می‌کند جانم که خامش که مرنجانمخموشم بنده فرمانم رها کردم بیان اینک

ganjoor: sh1315 · public domain