دیوان شمس› غزل ۱۳۵۹› بیت ۲ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۳۵۹
- غلام تست هزار آفتاب و چشم و چراغ ز پرتو تو ظلالست جانها ای دل
G1359:2
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 ز خود شدم ز جمال پر از صفا ای دل·بگفتمش که زهی خوبی خدا ای دل
- 2 غلام تست هزار آفتاب و چشم و چراغ·ز پرتو تو ظلالست جانها ای دل
- 3 نهایتیست که خوبی از آن گذر نکند·گذشت حسن تو از حد و منتها ای دل
- 4 پری و دیو به پیش تو بستهاند کمر·ملک سجود کند و اختر و سما ای دل
- 5 کدام دل که بر او داغ بندگی تو نیست·کدام داغ غمی کش نهای دوا ای دل
- 6 به حکم تست همه گنجهای لم یزلی·چه گنجها که نداری تو در فنا ای دل
- 7 نظر ز سوختگان وامگیر کز نظرت·چه کوثرست و دوا دفع سوز را ای دل
- 8 بگفتم این مه ماند به شمس تبریزی·بگفت دل که کجایست تا کجا ای دل
ganjoor: sh1359 · public domain