دیوان شمس غزل ۱۶۱ بیت ۱ پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۶۱

  1. چو فرستاد عنایت به زمین مشعله‌ها را که بدر پرده تن را و ببین مشعله‌ها را

G161:1

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 چو فرستاد عنایت به زمین مشعله‌ها را·که بدر پرده تن را و ببین مشعله‌ها را
  2. 2 تو چرا منکر نوری مگر از اصل تو کوری·وگر از اصل تو دوری چه از این مشعله‌ها را
  3. 3 خردا چند به هوشی خردا چند بپوشی·تو عزبخانه مه را تو چنین مشعله‌ها را
  4. 4 بنگر رزم جهان را بنگر لشکر جان را·که به مردی بگشادند کمین مشعله‌ها را
  5. 5 تو اگر خواب درآیی ور از این باب درآیی·تو بدانی و ببینی به یقین مشعله‌ها را
  6. 6 تو صلاح دل و دین را چو بدان چشم ببینی·به خدا روح امینی و امین مشعله‌ها را

ganjoor: sh161 · public domain