دیوان شمس غزل ۱۷۰۹ بیت ۲ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۰۹

  1. در بزم چون عقار و گه رزم ذوالفقار در شکر همچو چشمه و در صبر خاره‌ایم

G1709:2

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 ما قحطیان تشنه و بسیارخواره‌ایم·بیچاره نیستیم که درمان و چاره‌ایم
  2. 2 در بزم چون عقار و گه رزم ذوالفقار·در شکر همچو چشمه و در صبر خاره‌ایم
  3. 3 ما پادشاه رشوت باره نبوده‌ایم·بل پاره دوز خرقه دل‌های پاره‌ایم
  4. 4 از ما مپوش راز که در سینه توایم·وز ما مدزد دل که نه ما دل فشاره‌ایم
  5. 5 ما آب قلزمیم نهان گشته زیر کاه·یا آفتاب تن زده اندر ستاره‌ایم
  6. 6 ما را ببین تو مست چنین بر کنار بام·داند کنار بام که ما بی‌کناره‌ایم
  7. 7 مهتاب را چه ترس بود از کنار بام·پس ما چه غم خوریم که بر مه سواره‌ایم
  8. 8 گر تیردوز گشت جگرهای ما ز عشق·بی‌زحمت جگر تو ببین خون چه کاره‌ایم
  9. 9 قصاب ده اگر چه که ما را بکشت زار·هم می چریم در ده و هم بر قناره‌ایم
  10. 10 ما مهره‌ایم و هم جهت مهره حقه‌ایم·هنگامه گیر دل شده و هم نظاره‌ایم
  11. 11 خاموش باش اگر چه به بشرای احمدی·همچون مسیح ناطق طفل گواره‌ایم
  12. 12 در عشق شمس مفخر تبریز روز و شب·بر چرخ دیوکش چو شهاب و شراره‌ایم

ganjoor: sh1709 · public domain