دیوان شمس غزل ۱۸۰۴ بیت ۵ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۰۴

  1. آن در خلاص جان دود وین عشق را قربان شود آن سر نهد تا جان برد وین خصم جان خویشتن

G1804:5

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 با آن سبک روحی گل وان لطف شه برگ سمن·چون او ببیند روی تو هر برگ او گردد سه من
  2. 2 ای گلشن تو زندگی وی زخم تو فرخندگی·وی بنده‌ات را بندگی بهتر ز ملک انجمن
  3. 3 گفتی که جان بخشم تو را نی نی بگو بکشم تو را·تا زنده‌ای باشم تو را چون شمع در گردن زدن
  4. 4 زاهد چه جوید رحم تو عاشق چه جوید زخم تو·آن مرده‌ای اندر قبا وین زنده‌ای اندر کفن
  5. 5 آن در خلاص جان دود وین عشق را قربان شود·آن سر نهد تا جان برد وین خصم جان خویشتن
  6. 6 ای تافته در جان من چون آفتاب اندر حمل·وی من ز تاب روی تو همچون عقیق اندر یمن

ganjoor: sh1804 · public domain