دیوان شمس› غزل ۱۸۵۳› بیت ۲ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۵۳
- وگر روزی در آن خدمت کنم تقصیر ناگاهان شود جان خصم جان من کند این دل سزای من
G1853:2
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 چو افتم من ز عشق دل به پای دلربای من·از آن شادی بیاید جان نهان افتد به پای من
- 2 وگر روزی در آن خدمت کنم تقصیر ناگاهان·شود جان خصم جان من کند این دل سزای من
- 3 سحرگاهی دعا کردم که جانم خاک پای او·شنیدم نعره آمین ز جان اندر دعای من
- 4 چگونه راه برد این دل به سوی دلبر پنهان·چگونه بوی برد این جان که هست او جان فزای من
- 5 یکی جامی به پیشم داشت و من از ناز گفتم نی·بگفتا نی مگو بستان برای من برای من
- 6 چو یک قطره چشیدم من ز ذوق اندرکشیدم من·یکی رطلی که شد بویش در این ره رهنمای من
ganjoor: sh1853 · public domain