دیوان شمس غزل ۱۹۳۳ بیت ۳ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۹۳۳

  1. جان‌ها که پرید دوش در خواب در عالم غیب شد پریشان

G1933:3

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 برخیز و صبوح را برنجان·ای روی تو آفتاب رخشان
  2. 2 جان‌ها که ز راه نو رسیدند·بر مایده قدیم بنشان
  3. 3 جان‌ها که پرید دوش در خواب·در عالم غیب شد پریشان
  4. 4 هر جان به ولایتی و شهری·آواره شدند چون غریبان
  5. 5 مرغان رمیده را فرازآر·حراقه بزن صفیر برخوان
  6. 6 هرچ آوردند از ره آورد·بیخود کنشان و جمله بستان
  7. 7 زیرا هر گل که برگ دارد·او بر نخورد از این گلستان
  8. 8 عقلی باید ز عقل بیزار·خوش نیست قلاوزی زحیران
  9. 9 جغد است قلاوز و همه راه·در هر قدمی هزار ویران
  10. 10 ای باز خدا درآ به آواز·از کنگره‌های شهر سلطان
  11. 11 این راه بزن که اندر این راه·خفت اشتر و مست شد شتربان

ganjoor: sh1933 · public domain