دیوان شمس› غزل ۲۰۰۰› بیت ۱۰ → پیشین
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۰۰۰
- قلم و لوح چو این جا برسیدیم شکست شکند کوه چو آگه شود از رب منن
G2000:10
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 ای ز هجران تو مردن طرب و راحت من·مرگ بر من شده بیتو مثل شهد و لبن
- 2 میتپد ماهی بیآب بر آن ریگ خشن·تا جدا گردد آن جان نزارش ز بدن
- 3 آب تلخی شده بر جانوران آب حیات·شکر خشک بر ایشان بتر از گور و کفن
- 4 نیست بازی کشش جزو به اصل کل خویش·چند پیغامبر بگریست پی حب وطن
- 5 کودکی کاو نشناسد وطن و مولد خویش·دایه خواهد چه ستنبول مر او را چه یمن
- 6 شد چراگاه ستاره سوی مرعای فلک·حیوان خاک پرستد مثل سرو و سمن
- 7 من از این ناله اگر چه که دهان میبندم·نتوان در شکم آب فروبست دهن
- 8 نفس چغز ز آب است نه از باد هوا·بحریان را هله این باشد معهوده و فن
- 9 عارفانی که نهانند در آن قلزم نور·دمشان جمله ز نوری است ظلامات شکن
- 10 قلم و لوح چو این جا برسیدیم شکست·شکند کوه چو آگه شود از رب منن
ganjoor: sh2000 · public domain