دیوان شمس غزل ۲۱۰۳ بیت ۴ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۱۰۳

  1. دیده کی از رخ تو برگردد به که آید به وقت گردیدن

G2103:4

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 گرچه اندر فغان و نالیدن·اندکی هست خویشتن دیدن
  2. 2 آن نباشد مرا چو در عشقت·خوگرم من به خویش دزدیدن
  3. 3 به خدا و به پاکی ذاتش·پاکم از خویشتن پسندیدن
  4. 4 دیده کی از رخ تو برگردد·به که آید به وقت گردیدن
  5. 5 در چنین دولت و چنین میدان·ننگ باشد ز مرگ لنگیدن
  6. 6 عاشقان تو را مسلم شد·بر همه مرگ‌ها بخندیدن
  7. 7 فرع‌های درخت لرزانند·اصل را نیست خوف لرزیدن
  8. 8 باغبانان عشق را باشد·از دل خویش میوه برچیدن
  9. 9 جان عاشق نواله‌ها می‌پیچ·در مکافات رنج پیچیدن
  10. 10 زهد و دانش بورز ای خواجه·نتوان عشق را بورزیدن
  11. 11 پیش از این گفت شمس تبریزی·لیک کو گوش بهر بشنیدن

ganjoor: sh2103 · public domain