دیوان شمس› غزل ۲۱۰۴› بیت ۴ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۱۰۴
- دیده غماز بدوزد فلک تا که گواهی ندهد بر کیان
G2104:4
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 شب که جهان است پر از لولیان·زهره زند پرده شنگولیان
- 2 بیند مریخ که بزم است و عیش·خنجر و شمشیر کند در میان
- 3 ماه فشاند پر خود چون خروس·پیش و پسش اختر چون ماکیان
- 4 دیده غماز بدوزد فلک·تا که گواهی ندهد بر کیان
- 5 خفته گروهی و گروهی به صید·تا کی کند سود و کی دارد زیان
- 6 پنج و شش است امشب مهره قمار·سست میفکن لب چون ناشیان
- 7 جام بقا گیر و بهل جام خواب·پرده بود خواب و حجاب عیان
- 8 ساقی باقی است خوش و عاشقان·خاک سیه بر سر این باقیان
- 9 زهر از آن دست کریمش بنوش·تا که شوی مهتر حلواییان
- 10 عشق چو مغز است جهان همچو پوست·عشق چو حلوا و جهان چون تیان
- 11 حلق من از لذت حلوا بسوخت·تا نکنم حلیه حلوا بیان
ganjoor: sh2104 · public domain