غزل شمارهٔ ۲۲۹۳

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2293:1 یکی ماهی همی‌بینم برون از دیده در دیدهنه او را دیده‌ای دیده نه او را گوش بشنیده
2. G2293:2 زبان و جان و دل را من نمی‌بینم مگر بیخوداز آن دم که نظر کردم در آن رخسار دزدیده
3. G2293:3 گر افلاطون بدیدستی جمال و حسن آن مه راز من دیوانه‌تر گشتی ز من بتر بشوریده
4. G2293:4 قدم آیینه حادث حدث آیینه قدمتدر آن آیینه این هر دو چو زلفینش بپیچیده
5. G2293:5 یکی ابری ورای حس که بارانش همه جان استنثار خاک جسم او چه باران‌ها بباریده
6. G2293:6 قمررویان گردونی بدیده عکس رخسارشخجل گشته از آن خوبی پس گردن بخاریده
7. G2293:7 ابد دست ازل بگرفت سوی قصر آن مه بردبدیده هر دو را غیرت بدین هر دو بخندیده
8. G2293:8 که گرداگرد قصر او چه شیرانند کز غیرتبه قصد خون جانبازان و صدیقان بغریده
9. G2293:9 به ناگه جست از لفظم که آن شه کیست شمس الدینشه تبریز و خون من در این گفتن بجوشیده

ganjoor: sh2293 · public domain