دیوان شمس› غزل ۲۴۱۴› بیت ۲ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۱۴
- حیات خویش در آن لقمه گرچه پنداری ضمیر را سبل است آن و دیده را پرده
G2414:2
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 ز لقمهای که بشد دیده تو را پرده·مخور تو بیش که ضایع کنی سراپرده
- 2 حیات خویش در آن لقمه گرچه پنداری·ضمیر را سبل است آن و دیده را پرده
- 3 چرا مکن تو در این جا مگو چرا نکنم·که چشم جان را گشته است این چرا پرده
- 4 طلسم تن که ز هر زهر شهد بنمودهست·عروس پرده نمودهست مر تو را پرده
- 5 چو لقمه را ببریدی خیال پیش آید·خیالهاست شده بر در صفا پرده
- 6 خیال طبع به روی خیال روح آید·ز عقل نعره برآید که جان فزا پرده
- 7 دلا جدا شو از این پردههای گوناگون·هلا که تا نکند مر تو را جدا پرده
ganjoor: sh2414 · public domain