دیوان شمس غزل ۲۴۱۴ بیت ۲ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۱۴

  1. حیات خویش در آن لقمه گرچه پنداری ضمیر را سبل است آن و دیده را پرده

G2414:2

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 ز لقمه‌ای که بشد دیده تو را پرده·مخور تو بیش که ضایع کنی سراپرده
  2. 2 حیات خویش در آن لقمه گرچه پنداری·ضمیر را سبل است آن و دیده را پرده
  3. 3 چرا مکن تو در این جا مگو چرا نکنم·که چشم جان را گشته است این چرا پرده
  4. 4 طلسم تن که ز هر زهر شهد بنموده‌ست·عروس پرده نموده‌ست مر تو را پرده
  5. 5 چو لقمه را ببریدی خیال پیش آید·خیال‌هاست شده بر در صفا پرده
  6. 6 خیال طبع به روی خیال روح آید·ز عقل نعره برآید که جان فزا پرده
  7. 7 دلا جدا شو از این پرده‌های گوناگون·هلا که تا نکند مر تو را جدا پرده

ganjoor: sh2414 · public domain