دیوان شمس غزل ۲۴۴۶ بیت ۲ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۴۶

  1. چون ساکنان آسمان خود گوش ما برتافتند تو سبلتان برتافتی هم سوی ایشان تاختی

G2446:2

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 ای شهسوار خاص بک کز عالم جان تاختی·میخانه‌ها برهم زدی تا سوی میدان تاختی
  2. 2 چون ساکنان آسمان خود گوش ما برتافتند·تو سبلتان برتافتی هم سوی ایشان تاختی
  3. 3 ای تو نهاده یک قدم بگذشته از هر دو جهان·آه پس کدامین عرصه بد تا تو بر اسبان تاختی
  4. 4 خود پرده‌ها و قافیه وآنگه خراب عشق تو·تو پرده‌ای نگذاشتی چون سوی انسان تاختی
  5. 5 عقل از تو بی‌عقلی شده عشق از تو هم حیران شده·مر جسم را خود اسم شد تو چونک بر جان تاختی

ganjoor: sh2446 · public domain