دیوان شمس غزل ۲۶۴۰ بیت ۲ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۴۰

  1. مگریز ز یاران تو چو باران و مکش سر گر سر کشی سرگشته ایام بمانی

G2640:2

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 مگریز ز آتش که چنین خام بمانی·گر بجهی از این حلقه در آن دام بمانی
  2. 2 مگریز ز یاران تو چو باران و مکش سر·گر سر کشی سرگشته ایام بمانی
  3. 3 با دوست وفا کن که وفا وام الست است·ترسم که بمیری و در این وام بمانی
  4. 4 بگرفت تو را تاسه و حال تو چنان است·کز عجز تو در تاسه حمام بمانی
  5. 5 می‌ترسی از این سر که تو داری و از این خو·کان سر تو به رنجوری سرسام بمانی
  6. 6 با ما تو یکی کن سر زیرا سر وقت است·تا همچو سران شاد سرانجام بمانی

ganjoor: sh2640 · public domain