دیوان شمس غزل ۲۶۷۷ بیت ۲ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۷۷

  1. توی می واجب آید باده خوردن توی بت واجب آید بت پرستی

G2677:2

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 سلام علیک ای مقصود هستی·هم از آغاز روز امروز مستی
  2. 2 توی می واجب آید باده خوردن·توی بت واجب آید بت پرستی
  3. 3 به دوران تو منسوخ است شیشه·بگردان آن سبوهای دودستی
  4. 4 بیا بشنو حدیث پوست کنده·همه مغزم چو در مغزم نشستی
  5. 5 هلا ای یوسف خوبان به مصر آ·ز قعر چه به حبل الله رستی
  6. 6 بگیر ای چرخ پیر چنبری پشت·رسن را سخت کز چنبر بجستی
  7. 7 منم لولی و سرنا خوش نوازم·بده شکر نیم را چون شکستی
  8. 8 به دو بوسه مخا از خشم لب را·تو ده نان چون دکان‌ها را ببستی
  9. 9 بلی گو نی مگو ای صورت عشق·که سلطان بلی شاه الستی
  10. 10 بلی تو برآردمان به بالا·بلی ما فرود آرد به پستی
  11. 11 خمش کن عشق خود مجنون خویش است·نه لیلی گنجد و نی فاطمستی

ganjoor: sh2677 · public domain