دیوان شمس غزل ۲۷۰۵ بیت ۲ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۷۰۵

  1. تو گویی کو طمع کرده‌ست در من جهانی زین خیال اندر زیانی

G2705:2

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 مرا هر لحظه منزل آسمانی·تو را هر دم خیالی و گمانی
  2. 2 تو گویی کو طمع کرده‌ست در من·جهانی زین خیال اندر زیانی
  3. 3 بر آن چشم دروغت طمع کردم·که چون دوزخ نمودستت جنانی
  4. 4 بر آن عقل خسیست طمع کردم·که جان دادی برای خاکدانی
  5. 5 چه نور افزاید از برق آفتابی·چه بربندد ز ویرانی جهانی
  6. 6 ز یک قطره چه خواهد خورد بحری·ز یک حبه چه دزدد گنج و کانی
  7. 7 چه رونق یا چه آرایش فزاید·ز پژمرده گیایی گلستانی
  8. 8 به حق نور چشم دلبر من·که روشنتر از این نبود نشانی
  9. 9 به حق آن دو لعل قندبارش·که شرح آن نگنجد در دهانی
  10. 10 که مقصودم گشاد سینه‌ای بود·نه طمع آنک بگشایم دکانی
  11. 11 غرض تا نانی آن جا پخته گردد·نه آنک درربایم از تو نانی
  12. 12 ز بهمان و فلان تو فارغ آیند·طمع آن نی که گویندم فلانی

ganjoor: sh2705 · public domain