دیوان شمس غزل ۲۸۱۲ بیت ۲ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۸۱۲

  1. با کدامین چشم تو از ظلمتی بگذشته‌ای با کدامین پای راه بی‌رهی بسپرده‌ای

G2812:2

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 ای دهان آلوده جانی از کجا می خورده‌ای·و آن طرف کاین باده بودت از کجا ره برده‌ای
  2. 2 با کدامین چشم تو از ظلمتی بگذشته‌ای·با کدامین پای راه بی‌رهی بسپرده‌ای
  3. 3 با کدامین دست بردی حادثات دهر را·از جمال دلربایی آینه بسترده‌ای
  4. 4 نی هزاران بار خون خویشتن را ریختی·نی هزاران بار تو در زندگی خود مرده‌ای
  5. 5 نی هزاران بار اندر کوره‌های امتحان·درگدازیدی چو مس و همچو مس بفسرده‌ای
  6. 6 نی تو بر دریای آتش بال و پر را سوختی·نی تو بر پشت فلک پاهای خود افشرده‌ای
  7. 7 چون از این ره هیچ گردی نیست بر نعلین تو·از ورای این همه تو چونک اهل پرده‌ای
  8. 8 چشم بگشا سوی ما آخر جوابی بازگو·کز درون بحر دانش صافیی نی درده‌ای
  9. 9 گفت جانم کز عنایت‌های مخدوم زمان·صدر شمس الدین تبریزی تو ره گم کرده‌ای
  10. 10 گر یکی غمزه رساند مر تو را ای سنگ دل·از ورای این نشان‌ها که به گفت آورده‌ای
  11. 11 بی علاج و حیله‌ها گر سنگ باشی در زمان·گوهری گردی از آن جنسی که تو نشمرده‌ای

ganjoor: sh2812 · public domain