دیوان شمس› غزل ۲۸۶۵› بیت ۴ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۸۶۵
- تو اگر نشکنی آن کت به سرشت او شکند چونک مرگت شکند کی گهر فرد شوی
G2865:4
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 در رخ عشق نگر تا به صفت مرد شوی·نزد سردان منشین کز دمشان سرد شوی
- 2 از رخ عشق بجو چیز دگر جز صورت·کار آن است که با عشق تو هم درد شوی
- 3 چون کلوخی به صفت تو به هوا برنپری·به هوا برشوی ار بشکنی و گرد شوی
- 4 تو اگر نشکنی آن کت به سرشت او شکند·چونک مرگت شکند کی گهر فرد شوی
- 5 برگ چون زرد شود بیخ ترش سبز کند·تو چرا قانعی از عشق کز او زرد شوی
ganjoor: sh2865 · public domain