دیوان شمس› غزل ۲۹۰۷› بیت ۴ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۹۰۷
- عالمی پرآتش عشاق بود بر سر آتش تو آتش آمدی
G2907:4
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 آفتابا سوی مه رویان شدی·چرخ را چون ذرهها برهم زدی
- 2 آتشی در کفر و ایمان شعله زد·چون بگستردی تو دین بیخودی
- 3 پست و بالا عشق پر شد همچو بحر·چشمه چشمه جوش جوش سرمدی
- 4 عالمی پرآتش عشاق بود·بر سر آتش تو آتش آمدی
- 5 هر سحرگه پیش قانونهای تو·سجده آرد دین پاک احمدی
- 6 بی وجودی گر تو را نقصان نهد·بی وجودان را چه نیکی یا بدی
- 7 خاک پای شمس تبریزی ببوس·تا برآری سر ز سعد و اسعدی
ganjoor: sh2907 · public domain