دیوان شمس› غزل ۲۹۱۰› بیت ۲ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۹۱۰
- ساقی ما یاد این مستان کند بار دیگر با می و ساغر؟ بلی
G2910:2
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 باز گردد عاقبت این در؟ بلی·رو نماید یار سیمینبر؟ بلی
- 2 ساقی ما یاد این مستان کند·بار دیگر با می و ساغر؟ بلی
- 3 نوبهار حُسن آید سوی باغ؟·بشکفد آن شاخههای تر؟ بلی
- 4 طاقهای سبز چون بندد چمن·جفت گردد ورد و نیلوفر؟ بلی
- 5 دامن پُر خاک و خاشاکِ زمین·پُر شود از مشک و از عنبر؟ بلی
- 6 آن بر سیمین و این روی چو زر·اندرآمیزند سیم و زر؟ بلی
- 7 این سر مخمورِ اندیشهپرست·مست گردد زان میِ احمر؟ بلی
- 8 این دو چشم اشکبارِ نوحهگر·روشنی یابد از آن منظر؟ بلی
- 9 گوشها که حلقه در گوشِ وی است·حلقهها یابند از آن زرگر؟ بلی
- 10 شاهدِ جان چون شهادت عرضه کرد·یابد ایمان این دلِ کافر؟ بلی
- 11 چون بُراق عشق از گردون رسید·وارهد عیسیِ جان زین خر؟ بلی
- 12 جملهٔ خلق جهان در یک کَس است·او بوَد از صد جهان بهتر؟ بلی
- 13 من خمش کردم و لیکن در دلم·تا ابد روید نی و شکّر؟ بلی
ganjoor: sh2910 · public domain