دیوان شمس غزل ۲۹۱۰ بیت ۲ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۹۱۰

  1. ساقی ما یاد این مستان کند بار دیگر با می و ساغر؟ بلی

G2910:2

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 باز گردد عاقبت این در؟ بلی·رو نماید یار سیمین‌بر؟ بلی
  2. 2 ساقی ما یاد این مستان کند·بار دیگر با می و ساغر؟ بلی
  3. 3 نوبهار حُسن آید سوی باغ؟·بشکفد آن شاخه‌های تر؟ بلی
  4. 4 طاق‌های سبز چون بندد چمن·جفت گردد ورد و نیلوفر؟ بلی
  5. 5 دامن پُر خاک و خاشاکِ زمین·پُر شود از مشک و از عنبر؟ بلی
  6. 6 آن بر سیمین و این روی چو زر·اندرآمیزند سیم و زر؟ بلی
  7. 7 این سر مخمورِ اندیشه‌پرست·مست گردد زان میِ احمر؟ بلی
  8. 8 این دو چشم اشکبارِ نوحه‌گر·روشنی یابد از آن منظر؟ بلی
  9. 9 گوش‌ها که حلقه در گوشِ وی است·حلقه‌ها یابند از آن زرگر؟ بلی
  10. 10 شاهدِ جان چون شهادت عرضه کرد·یابد ایمان این دلِ کافر؟ بلی
  11. 11 چون بُراق عشق از گردون رسید·وارهد عیسیِ جان زین خر؟ بلی
  12. 12 جملهٔ خلق جهان در یک کَس است·او بوَد از صد جهان بهتر؟ بلی
  13. 13 من خمش کردم و لیکن در دلم·تا ابد روید نی و شکّر؟ بلی

ganjoor: sh2910 · public domain