دیوان شمس غزل ۲۹۱۵ بیت ۴ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۹۱۵

  1. گر غروب آمد به گور اندرشدی باز طالع شو ز مشرق چون مهی

G2915:4

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 خوش بود گر کاهلی یک سو نهی·وز همه یاران تو زوتر برجهی
  2. 2 هست سرتیزی شعار شیر نر·هست دم داری در این ره روبهی
  3. 3 برفروز آتش زنه در دست توست·یوسفت با توست اگر خود در چهی
  4. 4 گر غروب آمد به گور اندرشدی·باز طالع شو ز مشرق چون مهی
  5. 5 گرم شد آن یخ ز جنبش بس گداخت·پس بجنب ای قد تو سرو سهی
  6. 6 برجهان تو اسب را ترکانه زود·که به گوش توست خوب خرگهی
  7. 7 سارعوا فرمود پس مردانه رو·گفت شاهنشاه جان نبود تهی
  8. 8 همچو زهره ناله کن هر صبحگاه·وآنگه از خورشید بین شاهنشهی
  9. 9 بدر هر شب در روش لاغرتر است·بعد کاهش یافت آن مه فربهی
  10. 10 وقت دوری شاه پروردت به لطف·تا چه‌ها بخشد چو باشی درگهی
  11. 11 بس کن آخر توبه کردی از مقال·در خموشی‌هاست دخل آگهی

ganjoor: sh2915 · public domain