غزل شمارهٔ ۳۰۰

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G300:1 کو همه لطف که در روی تو دیدم همه شبوآن حدیثِ چو شکر کز تو شنیدم همه شب
2. G300:2 گرچه از شمع تو می‌سوخت چو پروانه دلمگرد شمع رخ خوب تو پریدم همه شب
3. G300:3 شب به پیش رخ چون ماه تو چادر می‌بستمن چو مه چادر شب می‌بدریدم همه شب
4. G300:4 جان ز ذوق تو چو گربه لب خود می‌لیسیدمن چو طفلان سر انگشت گزیدم همه شب
5. G300:5 سینه چون خانهٔ زنبور پر از مشغله بودکز تو ای کان عسل شهد کشیدم همه شب
6. G300:6 دام شب آمد جان‌های خلایق بربودچون دل مرغ در آن دام طپیدم همه شب
7. G300:7 آنکه جان‌ها چو کبوتر همه در حکم وی انداندر آن دام مر او را طلبیدم همه شب

ganjoor: sh300 · public domain