دیوان شمس غزل ۳۰۴۰ بیت ۴ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۰۴۰

  1. در آن زمان که به خوبی کلاه عقل ربایی نه عقل پره کاه‌ست و تو به لطف چو بادی

G3040:4

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 چه آفتاب جمالی که از مجره گشادی·درون روزن عالم چو روز بخت فتادی
  2. 2 هزار سوسن نادر ز روی گل بشکفتی·هزار رسم دل افزا بدان چمن بنهادی
  3. 3 هزار اطلس کحلی بنفشه وار دریدی·که پر و بال مریدی و جان جان مرادی
  4. 4 در آن زمان که به خوبی کلاه عقل ربایی·نه عقل پره کاه‌ست و تو به لطف چو بادی
  5. 5 چه عقل دارد آن گل که پیش باد ستیزد·نه از نسیم ویستش جمال و نیک نهادی
  6. 6 میی که کف تو بخشد دو صد خمار به ارزد·چگونه گیج نگردد سر وجود ز شادی

ganjoor: sh3040 · public domain