دیوان شمس غزل ۳۱۴۷ بیت ۲ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۴۷

  1. گر بریزی تو نقل‌ها در پیش عقل‌ها را ز پیش برداری

G3147:2

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 ساقیا ساقیا روا داری·که رود روز ما به هشیاری
  2. 2 گر بریزی تو نقل‌ها در پیش·عقل‌ها را ز پیش برداری
  3. 3 عوض باده نکته می‌گویی·تا بری وقت ما به طراری
  4. 4 درد دل را اگر نمی‌بینی·بشنو از چنگ ناله و زاری
  5. 5 ناله نای و چنگ حال دلست·حال دل را تو بین که دلداری
  6. 6 دست بر حرف بی‌دلی چه نهی·حرف را در میان چه می‌آری
  7. 7 طوق گردن توی و حلقهٔ گوش·گردن و گوش را چه می‌خاری
  8. 8 گفته را دانه‌های دام مساز·که ز گفته‌ست این گرفتاری
  9. 9 گه کلیدست گفت و گه قفلست·گاه از او روشنیم و گه تاری
  10. 10 گفت بادست گر در او بوییست·هدیه تو بود که گلزاری
  11. 11 گفت جامست گر بر او نوریست·از رخ تو بود که انواری
  12. 12 مشک بربند کوزه‌ها پر شد·مشک هم می‌درد ز بسیاری

ganjoor: sh3147 · public domain