دیوان شمس غزل ۳۴۹ بیت ۴ → پیشین · پسین ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۴۹

  1. دو دستش را به تخته دوختستند چه سود ار خواجه بر بالای تخت است

G349:4

به زبانِ شما

هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرح این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:

متن کامل غزل ↗

  1. 1 مبر رنج ای برادر خواجه سخت است·به وقت داد و بخشش شوربخت است
  2. 2 اگر چه باغ را نیمی گرفته است·ولیکن سخت بی‌میوه درخت است
  3. 3 گشاده ابروست و بسته کیسه·مشو غره که او را سیم و رخت است
  4. 4 دو دستش را به تخته دوختستند·چه سود ار خواجه بر بالای تخت است
  5. 5 وجودش گر چه یک پاره‌ست چون کوه·سخا اش مرده است و لخت لخت است

ganjoor: sh349 · public domain