دیوان شمس› غزل ۳۶۱› بیت ۴ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۶۱
- اگر دریا درافتی ای منافق ز زشتی کی خورد مار و نهنگت
G361:4
به زبانِ شما
هنوز به زبان شما برگردانی ساخته نشده — برای تمام غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانش نزدیک این بیت در دل غزلش:
متن کامل غزل ↗
- 1 اگر حوا بدانستی ز رنگت·سترون ساختی خود را ز ننگت
- 2 سیاهی جانت ار محسوس گشتی·همه عالم شدی زنگی ز زنگت
- 3 تو آن ماری که سنگ از تو دریغ است·سرت را کس نکوبد جز به سنگت
- 4 اگر دریا درافتی ای منافق·ز زشتی کی خورد مار و نهنگت
- 5 مرا گویی که از معنی نظر کن·رها کن صورت نقش و پلنگت
- 6 چه گویم با تو ای نقش مزور·چه معنی گنجد اندر جان تنگت
- 7 هوای شمس تبریزی چو قدس است·تو آن خوکی که نپذیرد فرنگت
ganjoor: sh361 · public domain